Photo traveler: Review “ทอดแห ข้าวหลาม สุดทางรัก”

 photo HNK_2952.jpgภาพจาก “สุดทางรัก” หลังจากขาเขอแหกไปเรียบร้อยค่ะ -*-

เมื่อวันเสาร์ที่ 4 เมษายน มีโอกาสได้ไปออกทริปถ่ายรูปกับเพื่อนๆก๊วน Instagram กันมา โดยวัตถุประสงค์หลักของทริปคือ การถ่าย “คนทอดแห” เหนือน่านน้ำ ซึ่งเป็น Dream shot ที่เราเองตั้งใจอยากถ่ายมานานแล้ว และไหนๆก็ไหนๆ เมื่อมาถึงชลบุรีทั้งที เพื่อนเจ้าถิ่นแกงค์ชลคงกลัวมาแล้วจะเสียเที่ยว เพื่อนเลยจัดทริปให้แบบคุ้มสุดๆ เรียกว่า ไม่มืดไม่กลับกันเลยทีเดียว สรุปแล้วการออกทริปเดินทางครั้งนี้ มี Itinerary คร่าวๆดังนี้ค่ะ

วันศุกร์ที่ 3 เมษายน
19.00 น. – ขับรถออกจากกรุงเทพ
20.45 น. – ข้าวเย็นและ Rosé Hougarden ที่แถบ Chariot

วันเสาร์ที่ 4 เมษายน
5.40 น. – ถึงอ่างเก็บน้ำบางพระ
5.50 น. – เริ่มเก็บภาพชุด “คนทอดแห”
7.00 น. – ถึงแหล่งเผาข้าวหลามหนองมน
8.00 น. – ทานข้าวเช้า
10.00 น. – นอนสิจ๊ะ รออะไรอยู่
16.30 น. – ออกเดินทางสู่สุดทางรัก
17.40 น. – เริ่มเก็บภาพ
19.00 น. – เสร็จสิ้นการถ่ายภาพ
19.01 น. – จะไปไหนก็ตามอัธยาศัยเถอะจ่ะ

และเช่นเคย สำหรับคนที่อาจจะพอคุ้นเคยการเขียนบล็อกท่องเที่ยวของเรา อย่างที่เคยประกาศจุดยืนเอาไว้บนบล็อกว่า จะไม่เน้นเขียนแบบเป็นเรื่องเป็นราว แต่จะเป็นการเขียนในลักษณะของ Do and Don’t สำหรับแต่ละทริปซะเป็นส่วนใหญ่ ทริปนี้ ลองมาดูกันค่ะว่า Do and don’t จะมีอะไรบ้าง

 photo 1557137_692572957518286_7045998662428283558_o.jpgภาพเบื้องหลังความบ้า โดย @Keangs9

อ่างเก็บน้ำบางพระ: อ่างสารพัดนึกของคนรักการถ่ายรูป นึกอะไรไม่ออกขอให้บอกอ่างเก็บน้ำบางพระ

  1. ควรไปให้ถึงสักประมาณ 5.30
  2. พระอาทิตย์ขึ้นหลังแนวเขาทางด้านซ้ายมือค่ะ (กรณีหันหน้าเข้าอ่างเก็บน้ำ จากฝั่งตลิ่งดิน ถ้านึกไม่ออก หันหาแนวเขาเลยค่ะ เจอตรงไหน นั่นแหละ พระอาทิตย์ขึ้นทางนั้น ยกเว้นจะมีใครไปล็อบบี้ให้พระอาทิตย์ไปขึ้นทางอื่น)
  3. แน่นอนว่า โอกาสที่เราจะเจอคนทอดแหโดยบังเอิญนั้น มีค่าเกือบจะเท่ากับศูนย์ อย่ารอโอกาสค่ะ โทรสิคะ… มีคุณลุงรับจ๊อบเพื่อการนี้อยู่
  4. เพื่อให้ได้ภาพสวย คมชัด ระยะทำการกำลังเหมาะ และมุมกล้องแบบอลัง “ลงน้ำสิคะ รออะไรอยู่” พอลงไปแล้ว อย่าได้กลัวเปียก ฮ่วย!! ลงน้ำ ไม่ได้กลิ้งในสนามหญ้า เปียกน่ะเปียกแน่ๆ ฉะนั้น ไม่เหมาะกับคนสนิมสร้อยนะคะ
  5. เครื่องแต่งกาย ผู้ชายถอดเสื้อก็ดีนะคะ ไม่เปียกดี ส่วนผู้หญิงก็เสื้อยืด (อย่าเผลอขาว และรัดรึงนะคะ ดูไม่จืดเชียวค่ะ) กางเกงขาสั้น คือจริงๆอยากใส่ชุดอะไรก็ตามแต่จริตเถอะค่ะ แต่พึงระลึกว่า ควรเป็นชุดที่แห้งง่ายหากต้องไปต่อ
  6. รองเท้า!! อันนี้มีประเด็นกับดิฉันมาก เพลียเล็กน้อยตรงที่อุตส่าห์หาข้อมูลในห้องไลน์กลุ่มที่คุยกันก่อนไป ว่าควรใส่รองเท้าอะไรดี ไม่มีใครตอบเก๊า… สุดท้ายเลยลากไปทั้งแตะ เพื่อที่จะไปโดนโคลนหนืดดูดติด ดึงรองเท้าไม่ขึ้นจนพังอ่ะค่ะ ฉะนั้น ทางที่ดีที่สุด “เท้าเปล่า” เถอะค่ะ ถ้าไม่อยากเป็นภาระให้เพื่อนร่วมทางลำบากหารองเท้าให้ รองเท้าอื่นๆ ไม่ค่อยแนะนำ ค่าที่ว่า หากบังเอิญแจ็คพอตเจอโคลนหนืด คุณจะเสียเวลาในการต่อสู้กับโคลน ที่ไม่ว่าคุณจะด่าพ่อล่อแม่มันยังไง มันก็จะดูดรองเท้าคุณอยู่อย่างนั้น!! แล้วสิ่งที่จะเกิดตามมาคือ หน้าอาจคะมำ คะมำแล้วไงคะ ล้มสิคะ ล้มแล้วไงคะ กล้องจุ่มน้ำสิฮ่วย… นอกเหนือจากการต่อสู้ระหว่างคุณกับโคลนหนืดจะทำให้คุณเสียรองเท้าแล้ว จังหวะแห่งการต่อสู้นั้น คุณอาจพลาดช็อตเด็ดที่กำลังเกิดขึ้นได้ เบสท์ ออน ทรู สตอรี่ ชัดๆ.. T__T
  7. หาวิธีในการพกผ้าแห้งติดตัวไปให้ได้ หรืออย่างน้อยต้องมี 1 คนไม่จุ่มน้ำ เผื่อว่าหน้าเลนส์เปรอะ เราจะได้มีเสาแห้งๆ 1  ต้นไว้เดินไปเช็ดหน้าเลนส์ได้
  8. สำหรับเลนส์ที่แนะนำ เลนส์อะไรก็ได้ค่ะ แค่ระวังไม่พึงจะใช้ Fix และ Fish eye เพราะ มันจะบังทางเพื่อนร่วมทริปท่านอื่นๆที่อาจจะใช้ Wide ความที่คุณต้องเข้าหาลุงคนเหวี่ยงเพื่อให้ได้ระยะภาพ เจออีกทีจะแซวให้ขึ้นเรือไปถ่ายลุงเลยเชียว 555
  9. หากต้องการไปถ่ายข้าวหลามต่อ ควรขึ้นจากน้ำสักประมาณ 6.45 ค่ะ เผื่อเวลาสำหรับการเดินทางไปเตาเผาข้าวหลามด้วย

 photo HNK_2813-700pix.jpg

แหล่งเผาข้าวหลามหนองมน: แหล่ง Street style ยอดฮิต ทุบทุกความเชื่อที่ว่า “ภาพทุกภาพจากต่างกล้อง ยังไงก็ไม่เหมือนกัน” เพราะที่นี่ มีมุมบังคับที่คุณจำต้องถ่ายไม่เกิน 3 จุด

  1. โอกาสพิเศษในการ “ทดลองอยู่ก่อนในนรกภูมิ” ค่าที่ “ร้อนอิ๊บอ๋าย” เลยค่ะ
  2. เสื้อผ้าที่เปียกซ่กมาจากอ่างเก็บน้ำ มันจะไม่แห้ง ณ แหล่งเผาข้าวหลามค่ะ
  3. ถ้ารองเท้าพังอย่างดิฉัน โลตัส และ 7-11 คอยท่านอยู่ (รับขนมจีบ ซาลาเปา เพิ่มมั้ยคะ)
  4. เนื่องจากสถานที่ที่เราเข้าไปถ่ายภาพนั้น เป็นสถานที่ส่วนบุคคล ขอความร่วมมือในการระมัดระวังเรื่องมารยาทในการใช้สถานที่ มารยาทในการไม่รบกวนการทำงานของคุณลุงคุณป้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่อาจจะร้องขอให้คุณลุงคุณป้าเข้าฉากให้ อย่าทำเลยค่ะ แค่เราไปถ่ายภาพ ก็อาจจะรบกวนการทำงานของลุงๆป้าๆได้แล้ว
  5. และเนื่องจากเรามาฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรในการถ่ายภาพ ถ่ายเสร็จแล้ว อุดหนุนคุณลุงคุณป้าหน่อยก็ดีนะคะ ไม่แพงและอร่อยมากค่ะ เท่าที่ทราบ น่าจะเป็นแหล่งสุดท้ายที่ยังเผาสดๆอยู่
  6. ถ้ากลัวร้อน เตรียมไปให้พร้อมทั้งหมวก ทั้งผ้าปิดหน้าค่ะ มันร้อนแน่ๆ คอดร้อนอีกตะหาก
 photo Nafor8880708 copy.jpgบรรยากาศบริเวณสุดทางรัก เสียดายวันที่ไป น้ำเยอะไปหน่อย

สุดทางรัก (กรณีน้ำขึ้นสูง): สถานที่ชื่อดราม่าแต่วิธีการไปดราม่ากว่าเยอะ

  1. ก่อนไป แนะนำให้เช็คระดับความสูงของน้ำซะก่อนนะคะ อย่างคราวที่เราไป น้ำขึ้น 3 เมตร ในขณะที่ทริปก่อนๆ น้ำขึ้นกันแค่เมตรกว่าๆ โลกช่างไม่ยุติธรรม!!
  2. การขับรถไป นอกจากเวลาในการขับรถแล้วขอให้เผื่อเวลาช่วงเดินอีกประมาณ 20 นาทีเป็นอย่างน้อยด้วย
  3. พิกัดที่ใช้ในการค้นหาสถานที่ หากท่านขับรถไปเองคือ “สุดทางรัก แหลมฉบัง”
  4. การแต่งกาย ชุดรัดกุมเลยค่ะ เผื่อไว้ว่าคุณอาจจะต้องลุยน้ำหรือป่ายปีนแนวหินกรณีน้ำขึ้นสูง สำหรับผู้หญิง ระวังหินบาดขานะคะ
  5. รองเท้า “ผ้าใบ” เท่านั้น เพราะแนวหินที่นี่ เป็นลักษณะของหินยุคก่อนประวัติศาสตร์ คม และผสมด้วยเปลือกหอยเป็นระยะๆ นอกจากนั้น ยังประกอบไปด้วย เศษแก้วจากความมักง่ายของคนที่มาก่อนหน้า ขอยืนยันว่า รองเท้าอย่างอื่นไม่แนะนำอย่างเด็ดขาด
  6. กระเป๋ากล้อง ควรเป็นแบบกันน้ำ (เข้านะคะ ไม่ใช่กันน้ำออก) ได้ประมาณนึง เหลือพื้นที่สำหรับยัดพวกมือถือ กุญแจรถ และของที่ไม่อยากให้เปียกไว้ด้วย) และแนะนำให้เอาน้ำหนักออกจากกระเป๋ากล้องให้ได้มากที่สุด พกไปแต่แค่ที่จำเป็น เพราะยิ่งกระเป๋าหนัก คุณยิ่งมีน้ำหนักที่ต้องแบกติดตัวไว้มากขึ้นด้วย เมื่อไหร่ที่คุณต้องการความคล่องตัว คุณจะอยากเหวี่ยงมันทิ้งทันทีค่ะ
  7. ไฟฉาย หรือไฟฉายแบบคาดหัว จะมีประโยชน์มาก เพราะเวลาเราถ่ายเสร็จ ซึ่งตามวิสัยคนถ่ายรูปทั้งหลาย “ไม่มืดไม่กลับ” “แสงสุดท้ายยังมีอยู่เสมอ” “รอทไวไลท์แพพ” นั่นแหละค่าาาา มืดสนิทแน่นอนเวลาคุณเดินกลับ ไฟฉายพวกนี้จะช่วยได้ อย่าลืมว่าคุณไม่ได้เดินทางเรียบนะคะ กึ่งๆปีนเขาเลยทีเดียว
  8. อะไรที่เปียกน้ำแล้วอันตราย Wrap หรือเก็บให้พ้นตัวให้มากที่สุดค่ะ
  9. ระหว่างทางเดิน พึงระวังต้นไม้มีหนามด้วยนะคะ เป็นลักษณะพันธุ์ไม้แบบกระบองเพชร ต้นใหญ่ หนามรึ่ม!! โฮะๆๆ และแน่นอนว่า ดิฉันพลาดคว้ามาแล้ว 2 รอบ เจ็บชิบ
  10. การตัดสินใจเดินลงน้ำในบางช่วงแทนการปีนป่ายแนวหิน ขอให้พึงระวัง “หินใต้น้ำก้อนใหญ่” ที่จะทำให้คุณลื่นล้ม เบสท์ ออน ทรู สตอรี่ อีกแร้… หินที่นี่คมมากนะคะ เอาผิวไปจูบเบาๆ ขาก็แหกแล้วค่ะ เราเองเนี่ย อุทิศเลือดไปหลายซีซีอยู่
  11. การเดินทางกลับ พยายามรอเพื่อนคนหลังๆด้วยนะคะ บางคนอาจคิดว่า พวกเราชาวตากล้องล้วนแข็งแกร่งสุดในปฐพี… ที่ไหนได้.. มันจะมีบางจังหวะที่ถ้าแค่คลาดกับคนก่อนหน้า จะงงได้ว่า ไปทางไหนต่อ เนื่องจากทางมันมืดมาก
  12. กรณีกุญแจรถหรือโทรศัพท์ พลาดโดนน้ำทะเล กลับถึงแหล่งที่พักที่ใกล้ๆ จับยัดเข้าถังข้าวสารสัก 1 ชั่วโมงนะคะ อย่าเผลอไปหุงเข้าล่ะระหว่างนั้น -*-

บล็อกต่อไปจะเป็นอะไรดีหนอ….

Appendix: Facebook และ Instagram เพื่อนร่วมทีม เผื่ออยากเช็คทางภาพและมุมมองกล้องก่อนไป
แดล เทพแห่งพอทเทรท ดีกรีถ่ายภาพให้ Wandelust ถ่ายควายได้สวยกว่าถ่ายเพื่อน แปลว่าไรว้าแดลลลล
Facebook
Instagram

แนน สาวน้อยขาสวย หุ่นดี ที่ถ่ายแฟนติดเกาะได้เหมือนคนเรือแตกมาก
Facebook
Instagram

เก่ง เอ่อ.. เจ้ไม่กล้าพาดพิงถึงเฮียคนนี้อ่ะ -*-
Facebook
Instagram

ปิดท้ายด้วย Instagram เราเองค่ะ

กลับสู่หน้า Home

 photo 11138561_1452420008382988_5610152440588780473_n.jpgนี่คือข้อดีของการไปกับตากล้องเทพ ได้ภาพพอทเทรทแบบสวยผิดตัวจริงมาก
 photo 8880708Leg2.jpgขาเป็นแผล ที่เห็นนี่แค่ 1 ใน 4 นะคะ Y__Y

 

 photo 11120056_1452426871715635_1768981946167382192_n.jpgตากล้องผู้หญิงคะ พึงระวังท่าทางคุณๆไว้เวลาถ่ายรูปแล้วเผลอตัวด้วยนะคะ โดนมาเยอะค่ะ แต่ละท่า ดูไม่จืดดดด T_T

2 Comments

  1. Passakorn

    ไว้ลงภาพอีกนะครับ ภาพสวย คมชัด คนที่ถ่ายล้วนยอมพลีร่างกายเห็นจากภาพเบื้องหลังคนทำงาน และที่สำคัญรายละเอียดที่ถ่ายภาพให้มาได้ประโยชน์มากครับ …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *