Cooking for 2Ks…ภารกิจคุ้กเพื่อ 2ข.

 photo VisualizingInstructions-Recipe_900_2x.jpg

ปกติดิฉันเป็นคนไม่ทำกับข้าวค่ะ จะทำไปทำหยังล่ะคะ ในเมื่อตั้งแต่เกิดป่าป๊าเป็นคนทำให้ทานมาตลอด ที่สำคัญอร่อยมากอีกต่างหาก เรียกว่า แกะรอยรสชาติจากเหลามาได้แทบจะไม่ผิดเพี้ยน ในขณะที่หม่าม้า เน้นหาตังค์เป็นหลักแต่ก็ยังไม่วายมีเมนูเชิดหน้าชูตาที่ไม่ว่าเมื่อไหร่เอาไปเย้าหม่าม้า หม่าม้าก็จะหัวเราะชอบใจเสมอ

“แกงเทโพ” กับ “กุ้งอบเกลือ” คือสองเมนูเด็ดของหม่าม้าที่ว่า

พอมาถึงวันที่ดิฉันแต่งงานออกเหย้าออกเรือน ก็ปรากฏว่าพ่อของเด็กๆมาในโมเดลเดียวกับป่าป๊าเลยคือ ชอบทานอาหารและทำได้อร่อยมากๆด้วย แต่ตอนหลังๆดิฉันเพิ่งเริ่มตาสว่างว่า เมนูที่เขามักจะทำอร่อยคือเมนูแกล้มเหล้าซะเป็นส่วนใหญ่ -_-” สำหรับเมนูเด็กๆ รสมือจะหนักไปทางเค็มซะมากกว่า สำหรับดิฉันน่ะเหรอคะ อย่าว่าแต่ทำกับข้าวเลย ลำพังไปจ่ายตลาดยังเรียกชื่อผักลำบาก เคยวิกฤตถึงขั้นจะซื้อรากผักชีไพล่ไปหยิบ
ผักโขม เพราะรากคล้ายกัน อยากได้กระเทียม ไพล่ไปหยิบหอมแดง ชี้กวางตุ้งแล้วบอกคะน้ากำนึง.. อายิอ๊า หยิ อา.. อ๊าย อาย..

ย้อนไปสักประมาณเดือนกันยาปีที่แล้ว (2556) อยู่ๆผีแม่ครัวก็เข้าสิงดิฉันให้ลุกขึ้นมาอยากทำกับข้าวให้เด็กๆทาน มูลเหตุก็มาจากความรู้สึกผิดที่ว่าตัวเองไม่ใช่แม่ที่ดีเท่าใดนัก พร่องการดูแลลูกไปหลายอย่าง และวิธีที่จะเริ่มต้นแก้ตะเข็บความผิดนี้ คงต้องเริ่มจากการจัดการโภชนาการซึ่งคือหัวใจหลักการเติบโตของเด็กๆให้กับทั้ง 2 คนด้วยมือดิฉันเอง

กระบวนการแม่ครัวมือใหม่นั้นก็นับว่าไม่เลวนัก เพราะแค่หาเมนูที่ลูกๆน่าจะชอบแล้วหาสูตรพร้อมวิธีทำ ก็มักจะได้ผลลัพธ์ที่นับว่าอร่อยสำหรับเด็กๆได้ไม่ยาก ประกอบกับความเป็นแม่ที่รู้จักลูกๆดีว่าใครชอบทานอะไร และไม่ชอบทานอะไร เส้นทางการเป็นแม่ครัวหัวป่าก์ของดิฉันจึงเริ่มดูมีหน่วยมีก้านมานับแต่นั้น

ประเด็นที่อยากจะเล่าคือ เมื่อ 2 วันก่อนคือวันอาทิตย์ที่ 6 เมษายน ครอบครัวเราได้เดินทางไปพักผ่อนกันที่ชะอำ จุดประสงค์คืออยากพาเด็กๆไปเล่น Santorini Water Fantasy ซึ่งตอนเช้านั้นดิฉันเตรียมแฮมชีสชุบเกล็ดขนมปังทอดทานกับขนมปังทาเนยให้เด็กๆ พร้อมกับผัด “ข้าวผัดไข่เค็มเบคอนไส้กรอก” ใส่กล่องไปให้ทานบนรถระหว่างทางสำหรับมื้อกลางวันด้วย ซึ่งเมนูกลางวันวันนั้น 2ข ชอบกันมากกกกกกก โดยเฉพาะเขินที่ถึงกับแทบจะกลืนโดยไม่เคี้ยว และทานหมดในเวลาอันรวดเร็ว ตามมาติดๆด้วยพี่โขนที่อาจจะช้ากว่าหน่อยแต่สุดท้ายก็เก็บเรียบเช่นเดียวกัน

วันนี้มื้อเช้าดิฉันไม่ได้ลุกมาทำให้เด็กๆทาน ปล่อยให้พี่เลี้ยงเค้าเตรียมอะไรง่ายๆให้ 2ข ทานกันไปก่อนเพราะมีขนมปังและเบคอนเหลืออยู่ติดบ้าน ครั้นพอล่วงมามื้อกลางวัน ดิฉันจึงได้ลุกมาเตรียมให้เด็กๆทานเอง โดยมีเมนูเอกประจำมื้อนี้คือ “ข้าวไข่ข้นไส้กรอก”

* หมายเหตุ: ปกติดิฉันพยายามไม่ให้เด็กๆทานพวกไส้กรอก แฮมและเบคอนบ่อยนักหรอกค่ะ แต่บังเอิญช่วงนี้เอารถไปทำสีไม่มีรถใช้ 2 อาทิตย์ จึงต้องซื้ออะไรง่ายๆตุนติดบ้านไว้*

มื้อนี้ฮีโร่คือเด็กชายพี่โขน ชอบมากกกกก และทานหมดในเวลาอันรวดเร็ว แล้วมิหนำยังข้ามมาช่วยทานไข่ส่วนที่เหลือของเขินอีกด้วย ก่อนจะหยอดให้หม่ามี้หัวใจพองฟูด้วยประโยคที่ว่า

“อาหารโรงแรมไม่อร่อยเท่าอาหารที่หม่ามี้ทำ” อร๊ายยยยย ลูกรัก…. หม่ามี้ปลื้ม

สำหรับเขิน แม้จะทานมื้อวันนี้ไม่หมดและเสียแชมป์นักกินไปให้พี่โขนอย่างเต็มใจ ก็มีเหตุผลอิดออดที่น่ารัก เพราะคุณเธอถวิลหา “ข้าวไข่เค็มเบคอนไส้กรอก” ที่ได้ทานเมื่อกลางวันวันเดินทาง

“มันไม่อร่อย สู้ข้าวกลางวันในรถวันนั้นไม่ได้อ่ะ เขินชอบอันนั้นมากกกก” ใจความประโยคที่จับความมาได้มีประมาณนี้

แต่แค่นั้น..หัวใจแม่ก็พองโตแล้ว…..

Photo credited to EM Illustration and Design

กลับสู่หน้า Home

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *